فونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا ساز

لطفا از تمام مطالب دیدن فرمایید.

خراسان می ‎دهد بوی مدینه

خراسان می‎دهد بوی مدینه                        خراسان کوه غم دارد به سینه

خراسان را سراسر غم گرفته                   در و دیوار آن ماتم گرفته

خراسان! کو امام مهربانت؟                  چه کردی با گرامی میهمانت؟

خراسان راز دل‎ها با رضا داشت                    چه شب‎هایی که ذکر یا رضا داشت

خراسان کربلای دیگر ماست                   مزار زاده‎ی پیغمبر ماست

خراسان! می دهد خاکت گواهی                 ز مظلومی، شهیدی، بی گناهی

به دل داغ امامت را نهادند                      امامت را به غربت زهر دادند

دریغا! میهمان در خانه کشتند                چه تنها و چه مظلومانه کشتند

امامِ اِنس و جان را زهر دادند                به تهدید و به ظلم و قهر دادند

ز نارِ زهرِ دشمن، نور می‎سوخت           سرا پا همچو نخل طور می‎سوخت

ز جا برخاست با رنگ پریده                   غریبانه، عبا بر سر کشیده

گهی بی‎تاب و گه در تاب می‎شد              همه چون شمع روشن آب می‎شد

میان حجره ی در بسته می سوخت                  نمی زد دم ولی پیوسته می سوخت

ز هفده خواهر والا تبارش                      دریغا کس نبودی در کنارش

به خود پیچید و تنها دست و پا زد                جوادش را، جوادش را صدا زد

دلش دریای خون، چشمش به در بود                 امیدش دیدن روی پسر بود

پدر می‎گشت قلبش پاره پاره                پسر می‎کرد بر حالش نظاره

پدر چون شمع سوزان آب می شد                پسر هم مثل او بی‎تاب می شد

پدر آهسته چشم خویش می‎بس             پسر می‎دید و جان می داد از دست

پسر از پرده‎ی دل ناله سر داد              پدر هم جان در آغوش پسر داد

“غلامرضا سازگار”


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : ۱۳٩٢/۱٠/۱۱ | ٩:٠٧ ‎ق.ظ | نویسنده : کانون فضیلت | نظرات ()
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.